เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 209 หูเสี่ยวอี้ใช้แผนการกับเขาอย่างลึกซึ้ง
จ้าวหลินน่าพูดอย่างไม่แยแสว่า “นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว การพัฒนาของบริษัทสำคัญที่ความสามารถส่วนตัวและระดับวิชาชีพของผู้บังคับบัญชา ทำไมยังต้องไปกดติดตามปัญหาความประพฤติส่วนตัวของผู้บังคับบัญชาอีกล่ะ ตอนนี้กฎหมายก็ไม่เอาความเรื่องปัญหาความประพฤติแล้ว อีกอย่างคุณก็ไม่ได้ซื้อบริการ เราเป็นความรักโดยเสรี จะกลัวอะไรกันคะ”
เฉินเฮ่าหมิงส่ายหน้า เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกจริง ๆ ว่าจ้าวหลินน่านอกจากความสวยแล้ว สมองนี่ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย แม้แต่สามัญสำนึกพื้นฐานก็ยังไม่มี
ทว่าสิ่งที่เฉินเฮ่าหมิงคาดไม่ถึงก็คือ จ้าวหลินน่านอกจากเวลาพูดจะไม่ผ่านสมองแล้ว การกระทำของเธอยิ่งแปลกแยกจากคนทั่วไป เธอไม่เพียงยกหินทุ่มใส่เท้าตัวเอง แต่ยังลากเฉินเฮ่าหมิงลงเหวไปด้วยกัน