เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 170 รุกฆาตเขาเสียตาหนึ่ง
หลินจิ้งอี๋ยิ้มออกมา ใช่แล้ว บริษัทย่อมต้องการเธอแน่ และตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็ต้องการเธอมาโดยตลอด เธอถึงได้ทุ่มเททำงานอย่างลืมวันลืมคืนขนาดนั้น เพราะยามที่ตัวเองเป็นที่ต้องการ คนเราจะรู้สึกถึงคุณค่าและความสำเร็จในชีวิตเป็นพิเศษ ทว่าจู่ ๆ วันหนึ่งกลับมีคนมาบอกว่าบริษัทไม่ต้องการเธอแล้ว เธอน่ะแก่แล้ว ถึงเวลาต้องพ้นจากตำแหน่ง ตอนนั้นเขี่ยเธอทิ้งเหมือนรองเท้าขาด ๆ ครั้นมาบัดนี้เพิ่งค้นพบว่าหากขาดเธอไป บริษัทกลับหมุนต่อไปไม่ได้จริง ๆ ก็คิดจะวนกลับมาใช้ประโยชน์จากเธออีกรอบ
โดนรังแกคราเดียวยังไม่พอ ตอนนี้ตัวเธอที่ถูกเหยียบจมดินจนถึงที่สุดแล้ว ยังต้องยอมให้คนพวกนี้กดขี่ข่มเหงต่อไปอีกหรือ ในเมื่อถอยจนไร้ทางให้ถอยแล้ว มิสู้ลุกขึ้นมาต่อต้านเสียตรงนี้ ไม่แน่อาจจะคว้าเอาหนึ่งเส้นทางรอดกลับมาได้