กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 148 ครูเกาช่างมีความรับผิดชอบจริงๆ
เมื่อนึกถึงเรื่องราวตอนที่โจวจื่อหานยังเป็นเด็ก หลินจิ้งอี๋ก็ยิ้มออกมา “ตอนนั้นลูกยังไม่ครบเดือนเลย ขี้แยเป็นพิเศษ เป็นเด็กขี้แยตัวจริง ต่อให้กินอิ่มแล้ว จัดการเปลี่ยนผ้าที่เปียกฉี่ให้สะอาดแล้ว ลูกก็ยังร้องไห้ไม่หยุด แถมพอบอกให้หยุดร้องก็ไม่ยอมหยุด ต่อมายายของลูกถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า ขอแค่พาลูกมาวางไว้ข้างกายแม่ ให้ลูกแนบหน้าหรือซบลงที่อกของแม่ ก็เหมือนกับกดสวิตช์ปิดเสียงร้องไห้ของลูกเลย ลูกหยุดร้องทันที ลูกว่าแปลกประหลาดไหมล่ะ”
โจวจื่อหานเอาใบหน้ามาแนบกับแก้มของหลินจิ้งอี๋แล้วถูไปมาในทันที เขาพูดพลางยิ้มว่า “เป็นแบบนี้เหรอครับ?”
แม่ลูกสองคนต่างหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข