กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 102 สงครามไม่หน่ายกลอุบาย
พอได้ยินตู้เยว่ฮุยบอกว่าจะเอาผิดทางอาญากับคนที่ทำร้ายตน หลี่หมิงคนนี้ก็กระหยิ่มยิ้มย่องเป็นที่สุด
เขาพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ว่า “ถึงเกณฑ์ตัดสินโทษจำคุกหรือไม่ คุณพูดก็ไม่นับ ผมพูดก็ไม่นับ กระทั่งหมอพูดปากเปล่าก็ยังไม่นับ เรื่องนี้ต้องมีหลักฐาน และต้องเป็นหลักฐานที่ตรงไปตรงมาที่สุด”
ตู้เยว่ฮุยกุมเอวที่บาดเจ็บ แสร้งทำเป็นเจ็บปวดจนหน้าบิดเบี้ยวแล้วค่อย ๆ เอนตัวลงนอนบนเตียงพลางพูดว่า “ผมถูกตีจนเละขนาดนี้ ยังไม่นับเป็นหลักฐานอีกเหรอ ตัวผมนี่แหละคือหลักฐาน”
หลี่หมิงหัวเราะ “นี่คุณไม่รู้เรื่องแล้วสิ ในศาลน่ะ ต่อให้คุณพูดจนฟ้าถล่มก็ไร้ประโยชน์ อาการบาดเจ็บล้วนต้องมีการตรวจสอบ ยิ่งกว่านั้นพอถึงเวลาขึ้นศาลจริง ๆ แผลของคุณก็หายดีเกือบหมดแล้ว”