ตอนที่ 72 เป็นที่พึ่งของกันและกัน

ตอนที่ 72 เป็นที่พึ่งของกันและกัน

เจิงปี้เหลียนพูดต่อ “จิ้งจิ้ง บริษัทที่เธอทุ่มเทโลหิตหัวใจมาตลอด ยี่สิบ กว่าปีกลับทอดทิ้งเธอในตอนที่ใกล้จะเกษียณ ผู้ชายที่เธอรักหมดหัวใจมาตั้งแต่วัยเยาว์และมอบช่วงเวลาที่งดงามที่สุดในชีวิตให้ เขากลับทรยศเธอในตอนที่ร่างกายและจิตใจของเธอต้องบอบช้ำอย่างหนัก

จิ้งจิ้ง ขอโทษนะ ฉันน่าจะติดต่อเธอให้เร็วกว่านี้ ฉันน่าจะโทรหาเธอตั้งแต่วันที่สองหลังจากพวกเราเจอกันที่โรงพยาบาลแล้ว ช่วงเวลานี้เธอคงจะทรมานมากเหลือเกิน”

บนโลกใบนี้ไม่เคยมีคำพูดแบบขอไปทีที่ปลอบโยนจิตใจคนได้ มีเพียงคนที่เคยผ่านความเจ็บปวดมาเช่นเดียวกันเท่านั้นถึงจะเห็นอกเห็นใจอย่างลึกซึ้ง สิ่งที่ปลอบโยนจิตใจคนได้จริง ๆ คือการอยู่เคียงข้างที่ถนอมน้ำใจและรักใคร่เอ็นดูกันและกัน