ตอนที่ 57 รอคอย

ตอนที่ 57 รอคอย

ขอแค่ตอนเช้ามีเวลาว่าง หวงปินก็มักจะถือมื้อเช้ามารอหวงย่าหนีที่หน้าประตูโรงเรียนเสมอ

ทุกครั้งที่ได้เจอหวงย่าหนี เขามักจะรู้สึกราวกับต้องลมวสันต์ ในใจเปี่ยมล้นไปด้วยความยินดี แม้ว่าหวงย่าหนีแทบจะไม่เคยปรายตามองเขาเลยแม้แต่น้อย บางครั้งที่เขาอยากจะก้าวเข้าไปเอ่ยทักทาย ก็มักจะถูกหวงย่าหนีสาวเท้าไวราวกับวิ่งหนีเพื่อหลบเลี่ยงไปเสียทุกที

ธรรมชาติมื้อเช้าในมือเขาจึงเย็นชืดไปนานแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย ก่อนจะถูกเขายัดลงท้องของตัวเองไปตามระเบียบ

มีเพียงวันนี้เท่านั้นที่เธอยิ้มให้เขา ยอมรับอาหารเช้าของเขา ซ้ำยังหยอกล้อกับเขาว่ามื้อเช้าของเขาเป็นแบบผสมผสานตะวันออกตะวันตก เขาดีใจจนแทบจะบินได้อยู่แล้ว