กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 30 โจวจื่อหานผู้รู้ความ
ครู่หนึ่ง ภายในบ้านก็ถูกเก็บกวาดจนสะอาด ถุงขยะหลายใบถูกนำไปวางกองไว้ที่หน้าประตู โจวจื่อหานที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสองคนนี้เติบโตจนสูงถึง 175 เซนติเมตรแล้ว เขายกถุงขยะเข้าไปไว้ในลิฟต์ทีละใบ จากนั้นก็นั่งลิฟต์ลงไป ถังขยะข้างล่างห่างจากลิฟต์ไปราวสองร้อยเมตร หลินจื้อเฉียงเป็นห่วงว่าโจวจื่อหานคนเดียวจะทำไม่ไหว จึงเดินมาที่ประตูเพื่อจะช่วย ทว่ากลับถูกโจวจื่อหานดันตัวกลับเข้ามาในบ้าน พร้อมกับพูดรัวเร็วว่า “ตาครับ ผมคนเดียวทำได้ครับ ตาทำกับข้าวอยู่ที่บ้านเถอะ อยู่เป็นเพื่อนแม่ก็พอ”
เขายังคงกังวลว่าหลินจิ้งอี๋จะมีพฤติกรรมที่รุนแรงเกินไป
เมื่อมองดูคนในครอบครัวเดียวกันวุ่นวายกันไปหมด ในใจของหลินจิ้งอี๋ก็รู้สึกผิดอยู่บ้าง