ตอนที่ 26 คุยกันสักหน่อย

ตอนที่ 26 คุยกันสักหน่อย

โจวเจี้ยนกั๋วรีบตอบทันที “ได้ เดี๋ยวผมไปเดี๋ยวนี้แหละ”

ยังไม่ทันที่หลินจิ้งอี๋จะได้ตอบ โจวเจี้ยนกั๋วก็ปิดประตูห้องลง

หลินจิ้งอี๋ถอนหายใจแล้วเดินกลับไปที่โซฟา รอจนโจวจื่อหานทำธุระเสร็จ เธอถึงกลับเข้าไปในห้องนอน จากนั้นก็เอนตัวลงนอนบนเตียงอย่างเงียบเชียบ

ตลอดทั้งคืนโจวเจี้ยนกั๋วกับหวงย่าหนีแชตคุยกันอย่างออกรส พวกเขาสามารถคุยกันได้ตั้งแต่เรื่องเรียนไปจนถึงเรื่องการใช้ชีวิต และแน่นอนว่ายังมีคำหวานกระซิบกระซาบอีกไม่น้อย

นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าคนสองคนที่อายุต่างกันเกือบสามสิบปี จะมีหัวข้อคุยที่เข้าขากันได้มากขนาดนี้ ตอนที่หลินจิ้งอี๋มาเคาะประตู โจวเจี้ยนกั๋วก้มดูเวลา ก็ปาเข้าไปห้าทุ่มครึ่งแล้ว

เมื่อปิดประตูห้อง เขาก็ส่งข้อมูลหาหวงย่าหนี “เจ้าตัวน้อย ดึกแล้วนะ ได้เวลานอนแล้ว”