กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 24 ร้อนตัว
หลินจิ้งอี๋ทำงานบ้านน้อย แต่เธอกลับอ่อนโยนกับลูกมาก ไม่ว่าโจวจื่อหานจะพูดอะไร เธอก็มักจะยิ้มรับฟังอยู่เสมอ บางครั้งยังเอ่ยแซวสักประโยคสองประโยค ทว่าโจวเจี้ยนกั๋วไม่เหมือนกัน อาชีพของเขาคือศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย จึงมักมองรุ่นน้องเป็นเหมือนนักศึกษา คำพูดของโจวจื่อหานเขาก็มักจะโยงเข้าสู่เรื่องการเรียนโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจอยู่เสมอ คิดอยากจะสั่งสอนและบ่มเพาะคนอยู่ตลอดเวลา โจวจื่อหานจึงไม่ค่อยอยากคุยกับเขานัก เพราะที่โรงเรียนก็ถูกเทศนาสั่งสอนมามากพอแล้ว พอกลับมาถึงบ้านเขาก็แค่อยากผ่อนคลายให้เต็มที่
ดังนั้นความสัมพันธ์ของแม่ลูกสองคนเมื่อเทียบกับความสัมพันธ์พ่อลูกแล้ว จึงผ่อนคลายและสนิทสนมกันมากกว่า