กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 ทำไม
ซ่งเยว่รู้สึกผิดอยู่ในใจอย่างมาก ย่อมไม่อยากให้ใครพบความผิดปกติของเธอ
ดังนั้นเธอจึงจากไปก่อนเพียงลำพังอย่างหงอยเหงา ทางนี้สองแม่ลูกกำลังสนทนากันอยู่
“เรื่องนี้เป็นฝีมือแกใช่ไหม”
คุณท่านผู้เฒ่าถอนหายใจ คนที่ดี ๆ คนหนึ่ง เหตุใดจู่ ๆ ก็หายไปเสียเฉย ๆ
“ใช่”
ชายหนุ่มชะงักแล้วพูดตรง ๆ เขาถึงกับคิดว่าเพียงตนอธิบายความจริงทั้งหมดให้กระจ่าง แม่ก็จะต้องเข้าใจเขาและเชื่อเขาแน่
ได้ยินประโยคนี้ ซ่งซืออวิ้นโกรธจนหายใจหอบ ใบหน้าที่เดิมทีกระปรี้กระเปร่า ก็ซีดเผือดลงทันทีในตอนนั้น
“ลูก ลูกทำแบบนี้ได้อย่างไร ซินถงเป็นคุณหนูที่ดีขนาดไหน”