กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 แสงอาทิตย์ล้วนใสกระจ่างและบริสุทธิ์
“หลิวเกอ อย่าได้คิดว่าฉันโง่นักเลย ในเมื่อตอนนี้คุณอยากจะด่าฉันที่นี่ก็ตามใจ แต่อีกเดี๋ยวเถอะ ฉันจะรอดูว่าพวกเราสองคน ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายหัวเราะทีหลังดังกว่า”
ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความรำคาญใจ เขาสูบบุหรี่มวนหนึ่งพลางนั่งอยู่ที่นั่นโดยยกขาไขว่ห้าง เฝ้ามองดูหลิวเกอที่พยายามอดกลั้นอย่างสุดชีวิต คิ้วขมวดมุ่นราวกับต้องการข่มความรู้สึกไม่สบายและไอความร้อนรุ่มในใจลงไป
ไม่ว่าจะมองอย่างไร ก็รู้สึกขบขันเหลือเกิน