กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 ละเมอ
สิ่งที่ผุดขึ้นมาในใจคือความเสียใจและโทษตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม ชั่วพริบตาหนึ่งไม่รู้ว่าควรจะบรรยายถึงตัวเองอย่างไร
ตัวเองในอดีต เป็นคนที่เหลวไหลถึงเพียงไหนกันนะ ถึงได้พลิกผันชีวิตของหลานซินถงเช่นนั้น เธอจะต้องทนทุกข์ทรมานมามากมายเหลือเกินเป็นแน่
“ฉันรู้แล้ว ยังไงก็ต้องขอบคุณหมอนะ”
ประโยคสั้น ๆ เพียงประโยคเดียว แฝงไว้ด้วยความซีดเซียวและไร้เรี่ยวแรงอย่างเปี่ยมล้น
หมอพยักหน้า จากนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มองโลกในแง่ดีอย่างยิ่งว่า “ท่านประธานบริษัท โปรดวางใจเถอะ ตอนนี้อาการบาดเจ็บของคุณหนูซินถงทรงตัวเป็นส่วนใหญ่แล้ว เพียงแต่ยังต้องพักฟื้นอีกสักระยะ ท่านก็ไม่ต้องกังวลจนเกินไป”
“พักฟื้นเหรอ”