กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 สายลมวสันต์สิบลี้
ราวกับประกายไฟแลบ ซีเหมินถิงเฟิงตื่นขึ้นในพริบตา เบิกตากว้างทั้งสองข้าง ในแววตามีแต่แสงคมกริบเต็มไปหมด
“คุณไม่ใช่หลานซินถง”
เพียงหกคำสั้น ๆ ในวินาทีที่เอ่ยออกมา ราวกับทำให้ฟ้าดินแข็งตัวไปทั้งสิ้น
“อ๊ะ...”
อันห่าวตกใจจนมือสั่น ไม่กล้าแม้แต่จะกลั้นเสียง ราวกับกระต่ายขาวตัวน้อยที่ตกใจกลัว
ดวงตาสีแดงเรื่อ เธอมีท่าทางน่าสงสารจนใครเห็นก็อดเอ็นดูไม่ได้
เดิมทีซีเหมินถิงเฟิงยังอยู่ใกล้เธอ แต่พอเป็นเช่นนี้ ราวกับว่ารักษาระยะห่างไว้หลายร้อยลี้
“ไปให้พ้น”