กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ความเชื่อเพียงหนึ่งเดียว
ก่อนจะทันตั้งตัว ชายหนุ่มผู้สง่างามสุขุมคนนั้นก็ผลุบเข้ามาข้างในในพริบตา
“ย่า ผมเอาขนมมาให้ย่า”
เป็นเสียงที่คุ้นเคย หลานซินถงเงยดวงตาที่เหนื่อยล้าขึ้นมา เปลือกตาสองชั้นหย่อนยานติดกัน
ซ่างกวนหยาง ห่างกันไม่กี่วัน เขาไม่มีท่าทีหยิ่งทะนงแบบแต่ก่อนอีกแล้ว ไม่ใช่ความรู้สึกเย็นเยียบราวกับคมดาบเช่นนั้น
มองแวบเดียว ก็รู้สึกว่าอ่อนโยนอย่างยิ่ง
วันเดียวไม่เห็นราวกับสามฤดูผ่านไป ที่แท้ซ่างกวนหยางก็เปลี่ยนได้เช่นกัน
เธอยกมุมปากขึ้น เผยรอยยิ้มจาง ๆ
“ไม่เจอกันนานเลยนะ”