กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 กระต่ายขาวตำยาสำเร็จ
น่าเสียดายที่วาสนาหมุนเวียนเปลี่ยนไป ผู้คนและสิ่งของมิได้เป็นเช่นเดิม
อยากจะเอ่ยก็ต้องกลืนคำ ทุกสิ่งทุกอย่างจบสิ้น
หลานซินถงในยามนี้ตกอยู่ในอารมณ์กระอักกระอ่วนเป็นพิเศษ สายตาที่ซูหว่านยืนจ้องจากบันไดทำให้เธออยากหาช่องดินมุดหนีเข้าไป
ก้มศีรษะลง ปลายผมสีดำอมน้ำเงินปกคลุมแก้มอันซีดเผือด
ดวงตาที่สว่างใสกลับมีความสิ้นหวังบางส่วนเขียนอยู่ภายใน
ไม่ควรเป็นเช่นนี้... เธอกำฝ่ามือของตัวเองแน่น
ครานี้ เธอเงยหน้าขึ้นราวกับเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่ง
ดวงตางดงาม ฟันขาวสะอาด เสียงหนักแน่นดั่งทิ้งลงพื้น ทุกถ้อยคำที่เอ่ยออกมาชัดเจนยิ่งนัก ก้องกังวานอยู่ในใจของทุกคน
“หลิวมามา ช่วยเตรียมชุดสะอาดให้ฉันสักชุดเถอะ ชุดที่ฉันเคยใส่เมื่อก่อน”