กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 เราพลาดกันไป
ในเสี้ยววินาทีที่เอ่ยปาก ซ่างกวนหยางก็ถึงกับชะงักงัน
เขาพูดถ้อยคำอ่อนโยนเช่นนี้ออกมาได้อย่างไร ทั้งที่เขาเป็นคนดื้อรั้นหยิ่งทะนงเช่นนี้ ไม่มีทางทำเช่นนั้นเด็ดขาด
แต่ตั้งแต่ได้พบหลานซินถง อารมณ์เก่า ๆ เหล่านั้นก็หายไปสิ้น กลายเป็นตัวตนที่แปลกหน้าอย่างสิ้นเชิง
“ซินถง เชื่อฟัง”
สองคำนี้ดูอ่อนโยน แต่กลับแฝงน้ำเสียงออกคำสั่ง ฝืนพาเอาความเอาแต่ใจแบบเด็ก ๆ มาใส่เสื้อสูทให้เธออย่างเรียบร้อยไร้ที่ติ
หลานซินถงยืนตัวแข็งทื่อ ฝ่ามือเมื่อครู่ตบจนเธอเริ่มสงสัยในชีวิตตัวเองอยู่บ้าง
เธอกำชายแขนเสื้อแน่น เสียงไพเราะกังวานเอ่ยขอบคุณซ่างกวนหยางอย่างราบรื่น “ขอบคุณ”
พอคำพูดหลุดออกมา อากาศราวกับหยุดนิ่ง
คนทั้งสี่ประจันหน้ากัน ราวกับเพียงสัมผัสเดียวก็จะปะทุขึ้นมา