กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 ถึงเวลาต้องจากลา
“เป่ยหนาน คุณมาที่นี่ได้ยังไง”
ด้านนอกพายุฝนกระหน่ำรุนแรง หลานซินถงมองดูฟู่เป่ยหนานที่วิ่งฝ่าเข้ามาดื้อ ๆ ในใจรู้สึกทรมานเหลือเกิน
ริมฝีปากสั่นระริก ร่างกายก็สั่นสะท้าน
เธอส่งผ้าขนหนูอุ่น ๆ ให้ พลางเช็ดผมหน้าม้าที่เปียกโชกของฟู่เป่ยหนาน
“ดูคุณสิ ดึกดื่นค่อนคืนแบบนี้ยังวิ่งมาอีก มันไม่ดีต่อร่างกายจริง ๆ นะ”
หลานซินถงเริ่มโหมดบ่นพึมพำของตนเอง เธอเป็นหมอมานานขนาดนี้แล้ว ยิ่งเห็นฟู่เป่ยหนาน ในใจย่อมอดห่วงใยเป็นพิเศษไม่ได้
ฟู่เป่ยหนานปาดน้ำฝนบนใบหน้าออก พลางสังเกตท่าทีของหลานซินถงอย่างระมัดระวัง
โชคดีที่ทุกอย่างดูเป็นปกติ แม้ใบหน้าของเธอจะดูซูบเซียว แต่ดูเหมือนยังไม่ได้ผ่านเรื่องราวอะไรที่รุนแรงนัก
“ซินถง คุณไม่เป็นไรนะ”