กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 แผนที่สูญเปล่า
ฟ้าดินเป็นพยาน ในใจตัวเองยังมีอารมณ์ยุ่งเหยิงแบบนี้ให้คิดเรื่องพวกนี้อีกหรือ
“หลานซินถง อดทนไว้”
เธอเอ่ยกับตัวเองเบา ๆ ในดวงตามีประกายสั่นไหว เป็นความเข้มแข็งและความอดกลั้นที่ยากจะจินตนาการได้
“ซินถง ให้ฉันไปส่งเธอกลับเองเถอะ”
ซูหว่านเข้ามาใกล้อย่างไม่รู้จักตายอีกครั้ง ในใจหลานซินถงไม่พอใจอยู่หลายส่วน เธอเพียงต้องการหนีออกจากที่นี่โดยเร็วที่สุด
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ซูหว่านทำ เป็นเพียงการแสร้งทำดีทั้งที่ซ่อนเจตนาร้ายไว้เท่านั้น
“ไม่……ไม่ต้อง เธอ……เธอไปให้พ้น”
เธอพูดขาด ๆ หาย ๆ ถึงขั้นเสียงแผ่วเบาเหมือนเส้นด้าย ไม่มีทางควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้เลย ราวกับน้ำท่วมที่เขื่อนแตก
เวลานี้ อยากเพียงหาใครสักคนมากอดไว้ให้แน่นที่สุด