เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 เรียกฉันมาทำอะไร?
เธอยืนอยู่ตรงนั้นด้วยใจที่รู้สึกผิด แผ่นหลังตั้งตรงจนแข็งทื่อ ทั้งตัวมีเหงื่อเย็นแตกซึมออกมาแล้ว
ทำไมการจะไปหาซีเหมินถิงเฟิงจึงกลายเป็นเรื่องที่ทำให้ใจรู้สึกผิดได้ถึงเพียงนี้
ราวกับผีเสื้อกลางคืนที่หลงผิดไม่ยอมรู้ตัว เห็นทิศทางของแสงไฟแล้วยังจะบินเข้าหา ทั้ง ๆ ที่มีคนเตือนแล้วว่าอย่าให้ตัวเองบาดเจ็บ แต่ก็ยังหลงทางอยู่ดี
ที่แท้เวลาผ่านไปเนิ่นนานถึงเพียงนี้แล้ว ความรักที่มีต่อซีเหมินถิงเฟิงก็ยังไม่เปลี่ยนไป เขาก็ยังเป็นเขา และเธอก็ยังคิดถึงเขาไม่เสื่อมคลาย
เธอยิ้มแล้วหันกลับไปมองฟู่เป่ยหนาน “เป่ยหนาน คดีที่นายอยู่ในมือฉันมีปัญหาเล็กน้อย ฉันต้องไปดูสักหน่อย”
“เป็นเรื่องทางฝั่งซีเหมินถิงเฟิงหรือ”
ฟู่เป่ยหนานกัดฟัน ราวกับเก็บงำอยู่ในใจมานานแสนนาน กว่าจะเอ่ยถามออกมาเป็นประโยคนี้
หลานซินถงไม่ได้ปิดบัง “ก็เป็นเช่นนั้น เขาเรียกฉันด้วยความร้อนใจ บอกว่ามีเรื่องหนึ่งที่ยังจัดการไม่เสร็จ”