เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ใจโลเลดั่งสายน้ำ
เท้าทั้งสองข้างทั้งเมื่อยทั้งเจ็บ หลานซินถงสูดลมหายใจเฮือกด้วยความเจ็บ แล้วค่อย ๆ คลำหาเชิงบันไดขั้นหนึ่งก่อนจะนั่งลงไป
พอถอดรองเท้าส้นสูงออก เท้าทั้งสองข้างจึงได้รับการปลดปล่อย เธอถอนหายใจโล่งอก พลางนึกย้อนถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้
หากไม่ถูกซูซานวางแผนเล่นงาน ตัวเองก็คงไม่ต้องมาเห็นแววตาเย็นชาต่อทุกสิ่งของซีเหมินถิงเฟิง วันคืนในอดีตที่ล่องลอยเหมือนอยู่ไกลแสนไกล กลับมารวมตัวกันดังกระหึ่มข้างหูของเธอในเสี้ยววินาทีนี้
หลานซินถงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ลุกขึ้นยืนหมายจะเดินต่อไปข้างหน้า
ถนนสายนี้มืดสนิท แต่กระนั้นเธอกลับไม่รู้สึกกลัวแม้แต่น้อย ในฐานะแพทย์ผู้ยึดถือวัตถุนิยม เธอเชื่อในวิทยาศาสตร์ ไม่เชื่อในเทพผี
แต่เธอหารู้ไม่ว่าเพิ่งเดินไปได้เพียงสองก้าว ทางข้างหน้าก็ถูกกำแพงเนื้อกั้นขวางไว้
ลมหายใจอุ่นร้อน กลิ่นอายที่คุ้นเคย
หัวใจของหลานซินถงพลันตื่นระวัง เธอถอยหลังไปหลายก้าวโดยสัญชาตญาณหมายจะหลบซ่อน แต่กลับทำไม่ได้