เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ตอนพิเศษ เส้นเรื่องสมมุติสุดน้ำเน่า 12
ทั้งสองกลับมาที่บ้านพักตากอากาศ ฉู่จิ้นหานก็ยังกินข้าว เดินเล่น พาสุนัขไปเดินเล่น และนอนบนเตียงเดียวกันกับเธอเหมือนเช่นเคย
แต่ทว่า ทั้งสองไม่มีท่าทีใกล้ชิดกันอีกแล้ว สิ่งที่ใกล้ชิดที่สุดก็มีเพียงการกอด
ฉู่จิ้นหานเองก็ไม่เอ่ยถึงเรื่องกลับมาแต่งงานกันใหม่ ทั้งสองใช้ชีวิตเรียบ ๆ กันไปอย่างนั้น
สัมผัสได้ถึงความรักของอีกฝ่าย แต่ความรักนั้นกลับมีขีดจำกัดที่มองไม่เห็นและก้าวข้ามไม่ได้กั้นอยู่
บนโลกนี้คงหาคู่ที่สองของความสัมพันธ์แปลกประหลาดเช่นนี้อีกไม่ได้แล้ว
และเหวแห่งช่องว่างนี้ ต่อให้ฉู่จิ้นหานแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่ใช่สิ่งที่แรงคนจะถมให้เต็มได้
ซ่งอวิ๋นเฟยเอาแต่คิดว่า ถ้าไม่กลับมาคงจะดีกว่า
สภาพน่าอึดอัดของทั้งสองตอนนี้ อยู่ด้วยกันก็ทรมาน แยกจากกันก็ทรมาน สู้แยกกันตั้งแต่แรกเสียยังดีกว่า
เธอยืนอยู่ตรงหน้าต่าง มองใบไม้ข้างนอกที่เริ่มเหลืองอีกครั้ง