กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 ตอนพิเศษ เส้นเรื่องสมมุติสุดน้ำเน่า 10
ฉู่จิ้นหานขึ้นรถ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทรหาซ่งอวิ๋นเฟย
เขาไม่ได้โทรเบอร์นี้มาสองปีแล้ว
เมื่อกดโทรออก มือของเขาสั่นเล็กน้อย
เขาเคยลองโทรไปสองครั้ง หลังจากนั้นก็เลิกโทร
ไม่ใช่เพราะยอมแพ้ แต่ทุกครั้งที่ได้ยินน้ำเสียงนั้น มันเหมือนกับการยืนยันอีกครั้งว่าเธอไม่อยู่แล้ว
เสียงสัญญาณดังจากหูโทรศัพท์ หนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง
ไม่มีใครรับ
เขากำโทรศัพท์มือถือไว้แน่น พิงพนักคนขับ ท้องฟ้านอกหน้าต่างกำลังมืดลง อาทิตย์อัสดงยามเย็นจมลงไปครึ่งดวง อีกครึ่งหนึ่งแต้มขอบฟ้าเป็นสีส้มแดง
ซ่งอวิ๋นเฟยเองก็วางโทรศัพท์มือถือลง