กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 คนกับหมาเท่าเทียมกัน
“สวัสดี หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาโทรอีกครั้งในภายหลัง…”
ฉู่จิ้นหานหยุดฝีเท้าชะงัก เขาวางสาย แล้วเปิดวีแชตโทรวิดีโอคอลออกไป
ก็ยังไม่มีใครรับอยู่ดี
ตอนนี้สีหน้าของเขาแย่ยิ่งกว่าเมื่อครู่เสียอีก
เว่ยเข่อไม่กล้าเข้าไปแตะหนวดเสือ พอออกจากห้องประชุมก็วิ่งไปอีกทางหนึ่งทันที
เขายืนอยู่ที่เดิมอยู่นานกว่าฉู่จิ้นหานจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาใหม่ แล้วโทรออกอีกสายหนึ่ง
“ตามเธอให้ดี ดูว่าเธอไปที่ไหน”
ซ่งอวิ๋นเฟยเปลี่ยนโทรศัพท์มือถือใหม่และเบอร์ใหม่ ครั้งก่อนที่ถูกสืบจนเจอที่อยู่ยังฝังใจอยู่ แม้แต่โทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าก็ไม่กล้าพกติดตัว