กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ฝ่ามือเดียว
เธอพยายามฝืนยิ้มออกมา แอบสำรวจสีหน้าของผู้ชายคนนั้น พลางเดาในใจว่าคำพูดของเขามีจริงสักกี่ส่วน
น่าเสียดายที่ล้มเหลว เธอยังไม่ได้ปลดล็อกทักษะอ่านสีหน้าอันเก่งกาจขนาดนั้นเลย
เว้นแต่จะเขียนอารมณ์ไว้บนหน้าหมด ไม่อย่างนั้นเธอมองยังไงก็ไม่ออกจริง ๆ
ในสายตาของเธอ ฉู่จิ้นหานตอนนี้กับเมื่อก่อนไม่ต่างกันเลยสักนิด
เธอเม้มริมฝีปาก ชั่งน้ำหนักในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะเค้นคำออกมาได้ไม่กี่คำ “แน่นอนอยู่แล้ว…ยินดีด้วยนะ”
“แล้วยังไงต่อ?”
“แล้วก็ แล้วก็…” เธอทำราวกับเอาชีวิตเข้าแลก ตัวสั่นสะท้านคราหนึ่ง จากนั้นก็คุกเข่านั่งลงบนโซฟา