กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 เขาคงไม่ถึงขั้นบุคลิกภาพแยกส่วนหรอกนะ?
“ผมรู้ดี” ฉู่จิ้นหานวางมือที่บีบหว่างคิ้วลง แล้วหันไปมองเสิ่นโหย่วหนาน
“ขอแค่เขารับผิดชอบในส่วนของตัวเองได้ สิ่งพวกนี้จะอยู่ในมือใครก็เหมือนกัน ถ้าช่วยให้เรื่องตลกชวนหัวนี้จบลงได้ ก็ถือเป็นทางเลือกที่ไม่เลว”
…
เสิ่นโหย่วหนานจากไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน
หลังจากผู้ชายคนนั้นกลับมา เขาเปลี่ยนไปมาก จนเธอแทบจำไม่ได้
แผนการที่เธออุตส่าห์คิดคำนวณมาอย่างยากลำบาก ราวกับกลายเป็นเรื่องตลก
การแก้แค้นที่เธอคิดเองเออเองว่าได้ผล เขาไม่สนใจเลยสักนิด
ห้องหนังสือกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
ฉู่จิ้นหานพิงโซฟา นิ่งไปนาน ความเจ็บแปลบที่ขมับถาโถมราวกับคลื่น