กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 อารมณ์ที่ยากจะบรรยาย
ฉู่จิ้นหานครุ่นคิดอยู่นาน
ท่ามกลางสายตาที่คาดหวังของผู้จัดการเหอ ในที่สุดเขาก็เอ่ยปาก “ผมมีเพื่อนคนหนึ่ง”
พูดจบ ผู้จัดการเหอก็หัวเราะ
ฉู่จิ้นหานมองไปที่เขา เขารีบเก็บรอยยิ้ม พยักหน้าอย่างจริงจัง “เพื่อนคุณเป็นอะไรไปหรือ”
ผู้จัดการเหอจุดบุหรี่ขึ้นมวนหนึ่ง พิงหลังลงบนเก้าอี้ “ไม่ต้องรีบ พูดค่อย ๆ พูด เชื่อผมเถอะ ผมผ่านมาก่อน มีค่าประสบการณ์”
“ไปทำงานแล้ว”
ฉู่จิ้นหานลุกขึ้นแล้วเดินออกไป
ผู้จัดการเหอตาไวมือไว ดึงเขากลับมาอีกครั้ง “โอ๊ย นั่งลง ๆ รีบเล่าให้ผมฟังสิว่าเพื่อนคุณเป็นอะไรไป ไม่อย่างนั้นทั้งวันคุณเอาแต่ใจลอยคิดถึงเพื่อน สุดท้ายงานผมก็เสียหาย”
ฉู่จิ้นหานนั่งกลับลงไป