กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 รู้สึกเหมือนเขากำลังคิดแผนชั่วอะไรอยู่
สองคนคุยกันเสียงเบามาก แต่เพราะในรถเงียบ ไป่อวี่จึงได้ยินไปหมด
ตั้งแต่ไป่อวี่เอ่ยปาก ฉู่จิ้นหานก็ไม่พูดอีกเลย จริง ๆ แล้วตลอดทางเขาไม่ปริปากอีกเลย
ออกเดินทางตอนเช้า บ่ายก็ถึงโรงพยาบาล
ซ่งอวิ๋นเฟยพบแม่ซ่งที่หน้าห้องผู้ป่วย ท่านนั่งอยู่ตรงประตู สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
“แม่”
เธอเรียกเสียงหนึ่ง แม่ซ่งเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ลูกมาเร็วขนาดนี้เลยหรือ ข้าวที่บ้านเกี่ยวเสร็จแล้วหรือยัง?”
ซ่งอวิ๋นเฟยรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย เพิ่งเจอกันก็เป็นห่วงข้าวที่บ้าน ไม่เป็นห่วงแผลบนใบหน้าของเธอบ้างเลยหรือ?