กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 ฉันก็พอมีฝีมือชกต่อยอยู่บ้าง
ไม่เพียงเท่านั้น เท้ายังเตะไปถูกโต๊ะ จนเกือบเตะโต๊ะพลิกคว่ำ
ซ่งอวิ๋นเฟยตกใจสุดขีด เห็นหน้าโต๊ะสั่นสะเทือนรุนแรง นึกว่าแผ่นดินไหว
พอเงยหน้ามองไปฝั่งตรงข้ามถึงได้รู้ว่า ไป่อวี่ล้มหงาย
ไป่อวี่นอนอยู่บนพื้น สองขาพาดอยู่บนม้านั่งที่ล้มคว่ำ สีหน้าบอกบุญไม่รับ
ซ่งอวิ๋นเฟยวางชามกับตะเกียบลง ก้าวไม่กี่ก้าวไปถึงตัวเขา “นายไม่เป็นไรใช่ไหม”
ไป่อวี่ยังนอนอยู่บนพื้น เส้นเลือดที่หน้าผากปูดเต้น กัดฟันกรอด “สักวันหนึ่ง ฉันจะเอาไอ้หมาของพวกเธอไปตุ๋นซะ”
ซ่งอวิ๋นเฟยหันกลับไป มองหาเฉวียนเฉวียนไปทั่ว