กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 การตรวจสอบความเคลื่อนไหวน่ากลัวมาก
ซ่งอวิ๋นเฟยรีบเร่งสุดชีวิต โชคดีที่ทันเครื่องบิน ช้ากว่านี้อีกไม่กี่นาที ประตูขึ้นเครื่องก็ปิดแล้ว
นั่งอยู่บนเครื่องบิน เธอเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก ลากกระเป๋าเดินทางหนักขนาดนี้ แถมยังสะพายคอมพิวเตอร์หนักสิบกว่าจินอีก เกือบตายทั้งเป็น
กลับบ้านสักครั้งช่างยุ่งยากเหลือเกิน
นั่งเครื่องบินเข้าเมือง ยังต้องนั่งรถบัสหรือรถแท็กซี่กลับไปตัวเมืองอำเภอ จากตัวเมืองอำเภอนั่งรถบัสกลับตำบล จากตำบลนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างกลับชนบท แล้วเดินอีกราวสิบนาทีเข้าหมู่บ้าน
แค่คิดซ่งอวิ๋นเฟยก็รู้สึกเหมือนฟ้าถล่มแล้ว
กว่าจะถึงตัวเมืองก็สี่ทุ่มแล้ว ได้แต่หาที่พักก่อน ค่อยไปขึ้นรถบัสพรุ่งนี้