กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ทุกคำที่เธอพูดฉันถือเป็นเรื่องจริง
ตอนนี้กลางคืนไม่จำเป็นต้องเปิดเครื่องปรับอากาศแล้ว และไม่ต้องกังวลว่าเปิดเครื่องปรับอากาศเพิ่มอีกเครื่องจะเปลืองไฟ
ดังนั้น ซ่งอวิ๋นเฟยจึงโยนหมอนของใครบางคนออกจากห้องนอน
“เอาของนายไป แล้วไปนอนห้องข้าง ๆ เอง!”
พูดจบ ก็ไล่เฉวียนเฉวียนที่ย่องเข้ามาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ออกไปด้วยพร้อมกัน
ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืน 12 นาฬิกา
เมื่อสักครู่เอง เธอกำลังเตรียมจะเข้านอน ฉู่จิ้นหานเดินเข้ามา บอกว่าจะให้ของกับเธอชิ้นหนึ่ง
เธอรับมาด้วยความคาดหวังเต็มที่ พอเปิดดู อืม เป็นหมวกนิรภัยสีชมพู
ฉู่จิ้นหานอุ้มหมอน มองเธอด้วยสีหน้าจริงจัง “ไม่ใช่เธอพูดเองหรือว่า ชายแกร่งต้องใช้สีชมพู?”
“…” ซ่งอวิ๋นเฟยพูดอย่างหงุดหงิด “ฉันล้อเล่น นายฟังไม่ออกหรือไง?”