กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 เขาจับของจริงได้แล้ว
“ครั้งนี้ พอไหวไหม?”
เสียงกระซิบต่ำ ๆ ของผู้ชายดังขึ้นข้างหู ซ่งอวิ๋นเฟยไม่อยากขยับตัวเอาเสียเลย แม้แต่นิ้วมือก็ไม่อยากยก ยิ่งไม่อยากพูดกับเขา
“จะอาบน้ำไหม?”
ซ่งอวิ๋นเฟยเพิ่งจะหลับตาลงใกล้จะหลับอยู่แล้ว ก็ถูกเสียงของเขาปลุกให้ตื่นอีกครั้ง
โกรธจนเธอตบฝ่ามือลงบนอกเขา “ง่วงจะตายอยู่แล้ว อย่ากวนฉัน”
ฉู่จิ้นหานไม่รบกวนเธออีก ไม่นานนักเธอก็หลับสนิท
เช้าวันรุ่งขึ้น ซ่งอวิ๋นเฟยลืมตาขึ้น มองไปทางขวาข้างหน้าตามความเคยชิน พอเห็นประตูห้องนอนสีเทา เธอก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
สมองค้างไปครู่หนึ่ง กว่าที่จะนึกออกว่าเมื่อวานย้ายบ้าน
เธอลุกขึ้นพลางขยี้ตา แม้จะใช้เวลาพอ ๆ กับครั้งก่อน แต่ต้องยอมรับว่าเขาจับหลักได้ของจริง