กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 ป่วยใกล้ตายยังสะดุ้งลุกขึ้นนั่ง
ไป่อวี่ทอดสายตามองเข้าไปในห้อง
ผู้หญิงในห้องสวมชุดสูทแอลวีที่ยับย่น ใบหน้ามีการแต่งตาสโมกกีเป็นปื้นดำปื้นแดง เส้นผมยุ่งเหยิงราวกับเส้นไหมข้าวโพดก้อนหนึ่ง
เธอจ้องไป่อวี่ด้วยสายตาราวกับพ่นไฟ แววตาเหมือนอยากจะเขมือบคนทั้งเป็น
ไป่อวี่ล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋า เช็ดน้ำซุปที่เปื้อนแขนเสื้อ ก้าวเข้าไปในห้อง แล้วปิดประตูตามหลังอย่างไม่ใส่ใจ
“คุณเซียวอารมณ์ร้อนแรงอะไรขนาดนี้ เมื่อคืนผมเห็นคุณเซียวเมาเลยอุตส่าห์ใจดีพาคุณมาพักผ่อนที่นี่ ไม่ใช่หรือที่คุณควรจะขอบคุณผม? ทำไมถึงมาโจมตีกันแบบนี้”
หน้าอกของเซียวเสียนขึ้นลงอย่างรุนแรง พอได้ยินเขาพูดจาเลิศหรูราวกับเป็นเรื่องชอบธรรม ก็โมโหจนหลุดหัวเราะออกมา