กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 อย่าอารมณ์ร้อนขนาดนี้
“นอนเถอะ” ฉู่จิ้นหานปิดไฟข้าง ๆ แล้วขึ้นเตียงอย่างเป็นธรรมชาติ
ซ่งอวิ๋นเฟยนอนกลับลงไปอย่างเหม่อลอย
ทว่าไม่นานนัก เฉวียนเฉวียนก็วิ่งไปใต้เตียงแล้วส่งเสียงครางอือ ๆ ผ่านไปสักพัก มันก็เริ่มร้องโฮ่ง ๆ
“มันร้องอะไรน่ะ?” ซ่งอวิ๋นเฟยรีบเขย่าผู้ชายข้าง ๆ ถ้าปล่อยให้ร้องต่อคงได้รบกวนชาวบ้านแน่
ฉู่จิ้นหานลุกขึ้นเปิดไฟหัวเตียง
ซ่งอวิ๋นเฟยก็โผล่หัวออกไปมอง จึงได้เห็นว่าเด็กน้อยใช้สองอุ้งเท้าเกาะขอบเตียง พยายามกระโดดขึ้นมา
น่าเสียดายที่ตัวมันเล็กเกินไป กระโดดขึ้นมาไม่ได้ วิ่งวนไปมาอย่างร้อนใจ
พอไฟเปิด มันก็หยุดร้อง ส่ายหางมองทั้งสองคนอย่างน่าสงสาร