กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 เธอจำเป็นต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ
“งั้นก็เรียกเฉวียนเฉวียนแล้วกัน”
“ได้” ฉู่จิ้นหานไม่ได้คัดค้าน
ซ่งอวิ๋นเฟยยิ้มพลางลูบหัวลูกสุนัข “จากนี้เธอชื่อเฉวียนเฉวียนนะ ได้ยินไหม”
เฉวียนเฉวียนฟังที่เธอพูดไม่รู้เรื่อง ได้แต่กระดิกหางอย่างเดียว
สายตาของฉู่จิ้นหานทอดลงบนคนหนึ่งคนกับสุนัขหนึ่งตัว
ซ่งอวิ๋นเฟยก้มหน้าลง มุมปากมีรอยยิ้มบาง ๆ ปากก็เรียกชื่อเฉวียนเฉวียนไปด้วย สีหน้าอันเย็นชาโดยไม่รู้ตัวก็อ่อนโยนลงสักนิด
ทั้งสองเดินเล่นแถวนั้นอีกรอบ ก็ไม่มีอะไรน่าเดินเท่าไหร่ สุดท้ายซื้อชานมสองแก้วแล้วก็กลับ