กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ฉันจนขนาดนี้ ทำให้เธอต้องลำบากใจ
ฉู่จิ้นหานจ้องเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกขายาวขึ้นนั่งบนมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า
พอบิดคันเร่ง มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าก็ค่อย ๆ เคลื่อนออกไป
วิธีขี่รถของทั้งสองคนก็เรียกการติดตามจากคนเดินถนนได้ไม่น้อย
ต่อให้ซ่งอวิ๋นเฟยหน้าด้านแค่ไหน ก็ยังทนสายตาคนมากขนาดนี้ไม่ค่อยไหว
เธอปิดหน้าเงียบ ๆ แบบนี้คนอื่นก็จะมองไม่เห็นหน้าตาเธอ
ฉู่จิ้นหานก้มลงมองเธอเป็นระยะ
แต่ก็เห็นได้เพียงต้นคอขาว ๆ ของเธอ มีไรผมเส้นเล็ก ๆ แปะอยู่บนผิวหนัง กับเหงื่อบาง ๆ อีกชั้นหนึ่ง
ขณะรอไฟเขียวที่ทางแยก ซ่งอวิ๋นเฟยรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ข้างหู
เธอคิดว่ามีใครมาคุกคาม แต่พอลับสายตากลับไป กลับจ้องตากับสุนัขขนฟูสีขาวตัวหนึ่ง