กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ผู้ชายที่มีสำนึก
ฉู่จิ้นหานจ้องเธอเขม็ง ไม่มีทีท่าว่าจะเข้าไปช่วยเลย
ซ่งอวิ๋นเฟยหิ้วของเดินเข้าบ้านไปเองคนเดียว วางกับข้าวในมือลงบนโต๊ะ แล้วยกมือพัดลมใส่ตัวเอง
“ข้างนอกนี่ร้อนจังเลย” เธอเปิดพัดลม แล้วนั่งลงบนเก้าอี้หันหน้าเข้าหาพัดลมเป่าให้ตัวเอง
พอรู้สึกได้ว่าฉู่จิ้นหานกำลังมองตัวเองอยู่ เธอก็เงยหน้าขึ้นมองไปทางเขา “มองฉันทำไม?”
ฉู่จิ้นหานดึงสายตากลับ มองกับข้าวบนโต๊ะแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยขึ้น “เดี๋ยวผมต้องออกไปส่งอาหาร ทำกับข้าวไม่ทันแล้ว สั่งเดลิเวอรีดีกว่า”
ช่วงนี้เป็นชั่วโมงเร่งด่วนของมื้อเย็น และเป็นช่วงที่ส่งอาหารยุ่งที่สุดด้วย
ปกติหลังเลิกงาน ฉู่จิ้นหานจะไปส่งอาหารต่อทันที ไม่กลับบ้านเลย