กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 212 คนตายทั้งเป็น
ศพมีชีวิต... นี่มันประโยคผิดหลักภาษาเลย ศพจะเป็นสิ่งมีชีวิตได้ยังไง แต่ว่าเจ้า 'คน' ที่กำลังโอนเอนทำงานอยู่ตรงหน้าเหล่านี้ก็ไม่มีลมหายใจของคนเป็นจริง ๆ ดูแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับศพเดินได้
"มหาเซียน ถ้าเป็นศพมีชีวิตก็เป็นงานถนัดของนายเลยสิ" อาชั่วพาคนกลุ่มนี้ค่อย ๆ ถอยไปยังตำแหน่งที่ปลอดภัยพอสมควรแล้ว มองซุนเต๋อเซิ่งที่กำลังเช็ดเหงื่อเย็นพูดต่อ "ต่อให้นายไม่คุ้นเคยกับงานนี้มาก่อน ก็ควรจะรู้วิธีจัดการกับพวกมันไม่ใช่เหรอ? สีหน้านายแบบนี้หมายความว่าไง? ฉันประเมินนายสูงเกินไปอีกแล้วเหรอ?"