กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 180 ผลที่ตามมา
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก รัตติกาลจะเป็นของใครก็ยังไม่แน่” ขณะพูด ดวงตาของอาชั่วจ้องไปทางโรงพยาบาลจิตเวชเจมส์ คุกที่อยู่ไกลออกไปตลอดเวลา เขาสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่งแล้วพูดกับซุนเต๋อเซิ่งว่า “มหาเซียน เรากลับไปดูกันดีไหม เผื่อจะมีใครดวงใหญ่…”
“พวกเราสองสามคนนี้ก็นับว่าดวงใหญ่แล้ว” เขาชำเลืองมองคุณหนูมาร์กาเร็ตที่นอนอยู่ในรถและยังไม่ตื่น แล้วพูดต่อเป็นภาษาจีนว่า “ไม่ใช่ผมนะ วิกเตอร์ร้อยแปดต้องเอาก้อนขี้ไปสุมหัวเราแน่ รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า ถ้าเขาจับได้คาหนังคาเขา มันก็เหมือนขี้โคลนตกลงในกางเกง ไม่ใช่ขี้ก็ต้องกลายเป็นขี้”