กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 จดหมายถึงหลินโฉ่ว (ตอนจบ)
รัตติกาลเป็นของฉัน? หมายความว่าอย่างไร... ในใจของอาชั่วตกตะลึงจนไม่อาจเพิ่มอะไรได้อีก เขาสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วไม่มองต่อไปข้างหลังอีก...
โปรดยกโทษให้ฉันด้วย เพราะความเห็นแก่ตัวของฉันทำให้ผู้คนมากมายต้องทุกข์ทรมาน ทั้งหมดนี้เดิมทีสามารถหลีกเลี่ยงได้ แต่เป็นเพราะฉันไม่ยอม ที่จะให้ซาบาห์ผู้ควบคุมรัตติกาลมากว่าพันปีมาสิ้นสุดลงในมือของฉัน ฉันจึงเริ่มหาทางหลีกเลี่ยงสถานการณ์นี้ในทุกวิถีทาง ผู้ตื่นฟ้าลิขิตเมื่อวานบอกฉันว่า ล้อแห่งโชคชะตาได้เริ่มหมุนไปแล้ว หวังว่าการกระทำของฉันจะไม่ทำให้รัตติกาลพังทลายเร็วขึ้น
ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณต้องสงสัยมากแน่ ๆ ไม่ต้องรีบ ฉันจะเล่าทุกอย่างให้คุณฟัง...