กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 151 เทพเจ้าแห่งเรือนจำบูนิค
สิ่งที่ออกมาจากปากของเงาทมิฬกลับมีน้ำเสียงเหมือนหยางเซียวเป๊ะ อาชั่วลอบมองไป ก็เห็นหยางเซียวยังยิ้มตาหยีจ้องฮันนิบาลที่ยังนั่งอยู่เฉย ๆ เพียงแต่ปากของเขาเปิดปิดเล็กน้อย เปิดปิดด้วยความเร็วเดียวกับเงาทมิฬ
ไม่แปลกที่ชายผมขาวคนนี้ไม่เคยพูดเลยตั้งแต่เข้ามาในเรือนจำบูนิค ที่แท้เขาซ่อนไพ่ใบนี้ไว้ แต่สิ่งที่อาชั่วประหลาดใจยิ่งกว่าคือตอนที่เกิดเรื่องกับเซมิลครั้งก่อน เขาเห็นเองแล้วว่าหยางเซียวหมดสภาพเต็มที ตอนนี้เขาลูบผมเป็นครั้งคราวแบบไม่ตั้งใจ น่าจะเพราะร่างกายเริ่มเปลี่ยนแปลงแล้ว แต่ยังมีความสามารถทำเรื่องเล็ก ๆ แบบนี้ได้อีก หรือว่าคิดผิดไปเอง?