กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 คฤหาสน์บูเนีย
เห็นท่าทีของมอนโรที่เหมือนจะปิดความลับนี้ไว้จนถึงวินาทีสุดท้าย ซุนเต๋อเซิ่งก็ยิ้มเผยฟันออกมา แล้วพูดว่า “หรือว่าเราอยู่ใกล้เรือนจำบูนิคแล้ว? น้องเขย ตอนอยู่ที่โรงแรม ผมให้ตัวเลือกห้าที่แก่คุณ คุณไม่คิดเลยสักนิดก็เลือกเฟร์รารา ไม่ใช่ผมพูดนะ ถ้าเป็นผม ผมก็จะหาที่สองชั้นไว้เล่นงานวิกเตอร์พวกนั้นเหมือนกัน เผื่อที่นี่มีเรื่องไม่คาดคิดอะไรขึ้นมา อย่างน้อยใกล้ ๆ ก็ยังมีทางถอย”
คบกับซุนเต๋อเซิ่งมานานขนาดนี้ มอนโรก็ชินกับสมองที่ค่อนข้างน่ากลัวของเขาแล้ว เขาหัวเราะขื่น ๆ แล้วพูดว่า “ซุน คุณน่ากลัวเกินไปแล้ว ตอนนี้ผมเหมือนยืนแก้ผ้าอยู่ตรงหน้าคุณ ช่วยไว้หน้าผมในครั้งหน้าด้วยเถอะ ต่อให้รู้ทันแล้วก็พูดให้อ้อม ๆ หน่อยก็ได้”