กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 ของเล่น
ในสถานการณ์แบบนี้ ต่อให้ให้ความกล้าแก่ผู้ประสานงานเพิ่มอีกเท่าตัว เขาก็ไม่กล้าโกหก อาชั่วกะพริบตาปริบ ๆ นึกย้อนถึงเหตุการณ์ตอนนั้นก่อนจะพูดกับมอนโรที่ยิ้มอยู่ตรงหน้า “คุณหลบกล้อง... ตอนที่ผมบอกว่าเข้าไปในห้องอาหาร ทำไมคุณถึงทำตัวแปลก ๆ ขนาดนั้นล่ะ ไม่แนบกำแพงเดินก็เดินตามหลังลูกค้าคนอื่น ตอนเลือกที่นั่งก็เลือกมุมกำแพง นี่ถือเป็นโรคจากการทำงานงั้นเหรอ”
“นี่คือสิ่งที่นายจะได้เรียนในภายหลัง” มอนโรยิ้มให้อาชั่วครั้งหนึ่งก่อนจะหันไปมองผู้ประสานงานที่ดูหวาด ๆ แล้วพูดต่อ “คุณพูดถูก ต้องไม่มีพยาน และผมก็ทำตามกฎของรัตติกาล ไม่รอพังพอนวายุแล้ว คืนนี้ดูท่ามันคงมาไม่ได้...”