เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 4 โลกใบใหม่
มอนโรจ้องมองไปที่เนตรสีขาวของโคบายาชิ คาคุ พลางกล่าวว่า “โอกาสฉันให้เธอไปแล้ว ในเมื่อเธอเลือกที่จะทิ้งมันไป งั้นก็คุยเรื่องเมื่อกี้ต่อ เธอค้นพบและตามหาฉันเจอได้ยังไง”
ถ้าไม่พูดอะไรสักหน่อยก็คงผ่านไปไม่ได้ โคบายาชิ คาคุสูดลมหายใจลึกเฮือกหนึ่ง ก่อนจะมองมอนโรแล้วกล่าวว่า “พวกเราสนใจคุณมาได้สักระยะแล้ว ครั้งก่อนที่แมนแฮตันแค่ต้องการหยั่งเชิงความสามารถของคุณ มือซุ่มยิงเป็นเพียงเครื่องมือทดสอบ ไม่มีใครคาดหวังว่าคนแบบนั้นจะทำอันตรายรัตติกาลอย่างมอนโรได้ เพียงแต่สุดท้ายก็ยังหยั่งเชิงความสามารถของคุณไม่ออก”
พูดมาถึงตรงนี้ โคบายาชิ คาคุก็หยุดชะงักครู่หนึ่ง มองการแต่งตัวบนใบหน้าของมอนโรแล้วจึงกล่าวต่อว่า “สามวันก่อน ตอนที่เรือยอชต์สวย ๆ ของคุณถูกระเบิดจม ฉันอยู่แถวนั้น พอเรือที่คอยสอดส่องคุณแล่นออกไปหมดแล้ว ฉันก็รีบไปถึงที่เกิดเหตุเรือจม จัดคนลงงม แต่พวกเขาเจอแค่ศพศพหนึ่งที่ถูกระเบิดเละเทะในซากเรือ...”