เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ย่าจากไปแล้ว
สุดท้ายเฉินเฮ่าก็ไม่ได้พูดคำปลอบใจอะไรที่ดีกว่านี้ออกมาอีก เพียงพูดเสียงเรียบ ๆ ประโยคหนึ่งว่า มีเรื่องอะไรก็มาหาผม ผมอยู่ตรงนี้เสมอ!
ฉันไม่รู้ว่าคำพูดนี้เป็นเพียงความหมายตามตัวอักษร หรือมีความหมายลึกซึ้งซ่อนอยู่เบื้องหลังกันแน่?
หลังจากวางสาย ฉันก็ร้องไห้อีกครั้ง ร้องไห้อย่างหนักให้กับรักแรกที่จากไปก่อนวัยอันควรของตัวเอง และผู้ชายแสนดีที่ฉันรักแต่ไม่อาจครอบครองคนนี้
ตามเหตุผลแล้ว ผู้หญิงอย่างฉันที่ไม่เคยได้เห็นแสงสว่างมาตลอด ไม่ควรจะร้องไห้ง่าย ๆ แต่ที่แปลกก็คือ ฉันกลับเป็นคนที่น้ำตาไหลได้ง่ายเหลือเกิน แค่มีอะไรมากระทบนิดหน่อยก็ร้องไห้ หรือไม่ก็ปล่อยตัวเองให้ร้องไห้โฮออกมาอย่างไม่ยั้ง
ฉันรู้ว่าตัวเองเป็นคนอ่อนไหวเกินเหตุแบบนี้มากเกินไป ได้ยินคนพูดกันว่าคนที่อ่อนไหวเกินไปมักมีชะตาชีวิตไม่ดี ฉันคิดว่าคำพูดนี้ช่างตรงจริง ๆ ฉันก็คือผู้หญิงอ่อนไหวที่มีชะตาชีวิตแย่เป็นพิเศษแบบนั้น
แต่สิ่งที่ฉันไม่รู้ก็คือ ผู้ชายวัยกลางคนที่อยู่อีกฟากของสายโทรศัพท์ เมื่อได้ยินเสียง "ตู้ด ๆ" ดังมาจากปลายสาย กลับยืนนิ่งงันอยู่ที่เดิมเป็นเวลานาน