เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 เฉินเฮ่าขาดการติดต่อแล้ว
ทั้งสามคนกำลังกินมื้อเย็นกันอย่างมีความสุข จู่ ๆ โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้นมาอย่างไม่ถูกจังหวะ
ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูแวบหนึ่ง เห็นว่าคนที่โทรมาคือพ่อ จึงรีบกดรับสายทันที
“เจี่ยนเหมย แกนี่มันสมองกลับหรือไง แกกำลังรนหาที่ใช่ไหม? รีบร้อนอยากแต่งงานขนาดนั้นเลยหรือไง? ถึงกับกล้าแอบเอาสมุดทะเบียนบ้านไปจากบ้าน แล้วหนีตามผู้ชายไปจดทะเบียนสมรส แกจะบอกพ่อแม่ที่บ้านสักคำมันจะตายหรือไง? หา? ฉันกับพ่อแกเลี้ยงแกมาจนโตขนาดนี้ มันง่ายนักหรือไง? ฉันกลัวเหลือเกินว่าฉันกับพ่อแกจะไปฉวยประโยชน์จากถังฮุย...”
แค่ได้ยินเสียงแม่ฉันที่ตะโกนเสียงดังลั่นผ่านโทรศัพท์ ก็รู้สึกเหมือนแก้วหูจะแตกอยู่แล้ว
ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไมฉันถึงกลับมาจากบ้านยายได้เร็วขนาดนี้? ใครเป็นคนไปบอกแม่ฉันกันนะ?
จากปลายสายมีเสียงพ่อพูดเกลี้ยกล่อมเบา ๆ แว่วมาเป็นระยะ “ซิ่ว อย่าด่าลูกเลย ลูกโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เธอด่าแบบนี้ ลูกก็เสียหน้า เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว ด่าไปก็ไม่มีประโยชน์ มีแต่ต้องหาทางแก้ไข”