เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 อย่าหลงกลกระสุนเคลือบน้ำตาลของพ่อแม่
น้องสาวคนเล็กพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “พี่ใหญ่ พี่คิดมากไปหรือเปล่า เจี่ยนผิงน่ะเหรอ เขาเป็นได้แค่พวกชอบเสวยสุขจากสิ่งที่ส่งตรงถึงมือ หากจะให้เขามาอยู่ในครัวเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยควันไฟนี่ แล้วมาทำงานหนักเพื่อหาเงินหยาดเหงื่อแรงงานนี่ ต่อให้ตายเขาก็คงไม่ยอมทำหรอก พี่ใหญ่ พี่ลองคิดดูสิ ตั้งแต่เล็กจนโต พี่เคยเห็นเขาเก็บโต๊ะสักครั้งไหม? เคยเห็นเขาล้างตะเกียบสักคู่ไหม? พี่ใหญ่ พี่ช่างประเมินเจี่ยนผิงสูงเกินไปจริง ๆ”
น้องสาวคนรองก็รู้สึกว่าฉันทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เธอพูดด้วยความไม่ใส่ใจมากกว่าเดิมว่า “พี่ใหญ่ ถ้าเจี่ยนผิงยอมมาบริหารร้านนี้จริง ๆ แล้วตั้งใจทำมาหากินด้วยสองมือตัวเอง ไม่ทำตัวขี้เกียจเกาะพ่อแม่กินอยู่ที่บ้าน ฉันก็ยินดีควักเงินตัวเองลงทุนเปิดร้านให้เขา ให้พวกเขาผัวเมียบริหารกันเอง แต่ปัญหาคือหมูที่ขี้เกียจสันหลังยาวมาสามสิบกว่าปี จะเปลี่ยนเป็นคนได้ในชั่วข้ามคืนเพียงเพราะได้เป็นพ่อคนได้อย่างไรกัน?”