เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 ปิดบัญชีสิ้นปีเก็บเงิน
วันที่ 27 เดือนสิบสอง จางจิ้งโทรหาฉันตั้งแต่เช้าตรู่ เธอถามว่าฉันอยากกลับบ้านเกิดไปฉลองปีใหม่กับเธอไหม
ฉันบอกว่า “ฉันไม่อยากกลับไปฉลองปีใหม่ ปีนี้พี่ชายฉันจะกลับไปดูตัว ฉันเลยตัดสินใจว่าจะอยู่ฉลองปีใหม่ที่กวางโจวคนเดียว”
จางจิ้งพูดว่า “พี่เหมยเต้าหู้ ปีที่แล้วเธอก็ไม่ได้กลับไปฉลองปีใหม่ ปีนี้ก็ยังไม่กลับอีกเหรอ? หรือว่าเพราะที่บ้านมีพี่ชายอยู่ เธอถึงคิดว่าจะไม่กลับไปฉลองปีใหม่อีกตลอดชีวิตเลย?”
ฉันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างหนักแน่นว่า “อืม คงอย่างนั้นแหละ ขอแค่มีพี่ชายอยู่ที่ไหน ฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กกำพร้า ในใจแม่ฉันมีแต่พี่ชายคนเดียว”
เมื่อจางจิ้งเห็นว่าฉันพูดแบบนี้ เธอก็ไม่สะดวกจะเกลี้ยกล่อมต่อ อย่างไรเสีย เธอไม่เคยผ่านความลำบากของคนอื่น จึงไม่อยากเอาแต่แนะนำให้ฉันคิดในแง่ดี
“พี่เหมยเต้าหู้ ปีนี้น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของฉันจะแต่งงานแล้ว ฉันเลยจำเป็นต้องกลับบ้าน ปีนี้คงอยู่เป็นเพื่อนเธอไม่ได้อีกแล้ว”
น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของจางจิ้งกำลังจะแต่งงาน ข่าวนี้ทำให้ฉันแปลกใจไม่น้อย เพราะน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของจางจิ้งอายุน้อยกว่าพวกเราตั้ง 2 ปี ตอนนี้กลับจะแต่งงานแล้ว