เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 เจี่ยนลี่ร้องไห้
เจี่ยนลี่ร้องไห้ออกมา หญิงสาววัย 20 ปี ยืนน้ำตานองหน้าอย่างสติแตกอยู่กลางลานกว้างเขตตะวันออกอันกว้างใหญ่ที่มีผู้คนเดินผ่านไปมาขวักไขว่โดยไม่สนใจสายตาใคร
เจี่ยนลี่รู้ดีว่าการมายืนร้องไห้น้ำตานองหน้ากลางลานกว้างที่มีคนพลุกพล่านมันน่าอับอายมาก เธอเองก็อยากจะควบคุมอารมณ์ไม่ให้ระเบิดออกมา แต่พอคิดถึงพ่อแม่ที่ตรากตรำลำบากมาครึ่งค่อนชีวิต คิดถึงตัวเองที่ต้องออกจากโรงเรียนตั้งแต่เด็ก คิดถึงพี่สาวคนโตกับพี่สาวที่ยอมสละวันหยุดปิดเทอมฤดูร้อนฤดูหนาวมาช่วยงานที่แปลงผักเพื่อหาค่าเล่าเรียน แม้เธอจะเป็นน้องคนสุดท้องในบ้าน แต่ความทุกข์ยากที่แบกรับกลับไม่ได้น้อยไปกว่าพวกผู้ใหญ่เลย
ในบ้านหลังนี้ นอกจากพี่ใหญ่แล้ว ทุกคนต่างใช้ชีวิตกันอย่างยากลำบาก ทุกคนล้วนผ่านมันมาไม่ง่ายเลย ทั้งที่ทุกคนต่างพยายามทุ่มเทเพื่อกันและกันแท้ ๆ แต่กลับต้องมาคอยทำร้ายจิตใจกันเองเพียงเพราะคนคนเดียวที่ชื่อเจี่ยนผิง
ทั้งฉัน น้องสาวคนรอง และพ่อ ต่างพากันอึ้งงันกับการกระทำของน้องสาวคนเล็กไปตาม ๆ กัน
“เสี่ยวลี่ ทำไมจู่ ๆ ถึงร้องไห้ขึ้นมาล่ะ?”