เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 การโต้เถียงเล็กน้อย
“เสี่ยวลี่ พ่อเมื่อครู่ไม่ได้ตั้งใจ พ่อแค่โกรธมากไปหน่อย ลูกอย่าโกรธพ่อเลยนะ!”
น้องสาวเสี่ยวลี่หน้าแดงก่ำ พูดด้วยความโมโหว่า “พ่อเป็นพ่อของฉัน แต่พ่อก็ไม่ควรหักหน้าฉันแบบนี้ พ่อใช่พ่อแท้ ๆ ของฉันหรือเปล่า มีอย่างที่ไหนมาต่อว่าลูกสาวต่อหน้าคนทั้งรถแบบนี้”
“ฉันไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วนะ อีกอย่างฉันอยากลาออกจากโรงเรียนจริง ๆ ที่ไหนกันล่ะ?”
“ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะพ่อกับแม่บอกว่าทางบ้านขัดสน ส่งเสียลูกสี่คนเรียนไม่ไหว จำเป็นต้องให้สองคนลาออก แต่ฉันไม่อยากให้พี่สาวทั้งสองที่เรียนเก่งต้องลาออก ฉันเลยยอมไปทำงานหาเงินส่งพี่สาวทั้งสองเรียนเอง”
“ตอนนั้นฉันออกจากโรงเรียนมาสองปีแล้ว จะให้กลับไป รุ่นเดียวกันเขาเรียนจบกันหมดแล้ว เหลือแค่ฉันที่ยังต้องนั่งเรียนในห้องกับพวกเด็กกะโปโลกลุ่มหนึ่ง พ่อคิดว่าฉันจะมีกะจิตกะใจตั้งใจเรียนอีกเหรอ?”