เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 การทะเลาะกันของพ่อแม่
เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไป พวกเราก็ค่อย ๆ เติบโตขึ้น ภาระบนบ่าของพ่อแม่ก็หนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนธุรกิจของที่บ้านก็นับวันยิ่งซบเซา รายได้ของครอบครัวเริ่มชักหน้าไม่ถึงหลัง เพียงแต่ตอนนี้พวกเรายังโตช้าเกินไป ยังไม่โตพอที่จะช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อแม่ได้
ตอนนี้ ในเมืองเล็ก ๆ อันห่างไกลแห่งนี้ ช่วงสองปีที่ผ่านมามีร้านเฟอร์นิเจอร์ทยอยเปิดใหม่อีกตั้งหลายร้าน บรรดาเถ้าแก่ร้านเฟอร์นิเจอร์ที่เปิดใหม่ต่างตัดราคาแข่งกันอย่างดุเดือดเพื่อแย่งลูกค้า หวังพึ่งแค่การขายเอากำไรน้อยแต่เน้นยอดขาย ทว่าพวกเขากลับลืมไปว่า นี่มันเมืองเล็ก ๆ เมืองเล็กอันห่างไกลที่มีจำนวนประชากรจำกัด ความต้องการเฟอร์นิเจอร์ย่อมมีจำกัดตามธรรมชาติ จะเอาการขายเน้นปริมาณมาจากไหน แล้วจะไปขายให้ใครได้เยอะขนาดนั้นกัน?
เพราะธุรกิจที่บ้านซบเซา ความเป็นอยู่ของพวกเราจึงเทียบกับเมื่อก่อนไม่ได้เลย แต่ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร ที่บ้านเริ่มมีเสียงพ่อแม่ทะเลาะกันแว่วมาเป็นระยะ แม่โทษว่าพ่อหัวทื่อ ไม่รู้จักพลิกแพลง ยืนมองร้านอื่นหาเงินตาปริบ ๆ แต่กลับดึงดันไม่ยอมขายเอากำไรน้อยเน้นปริมาณเด็ดขาด
แม่ฉันพูดว่า ตอนนี้ธุรกิจย่ำแย่จนแม้แต่ค่าใช้จ่ายทั่วไปในบ้านก็ยังประคองไว้ไม่ไหว ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความผิดของพ่อ เพราะพ่อเป็นผู้ชาย ก็ควรต้องเลี้ยงดูครอบครัว เลี้ยงดูภรรยากับลูกสิ